چگونه کودکانی صبور و آینده نگر تربیت کنیم؟

چگونه کودکانی صبور و آینده نگر تربیت کنیم؟

مجله تازه های بارداری و تربیت کودک لسان :

اگر کودک ما بچه صبور و بردباری باشد علاوه بر آنکه دارای یک خلق و خوی مثبت بوده، تعاملی که قرار است با ما، خانواده و دوستانش داشته باشد از سهولتی بیشتر و بهتر برخوردار خواهد بود. ما به شما خواهیم گفت با چه روش‌هایی می‌توانید فرزند خود را در این مسیر قرار دهید:
•الگوی مناسبی باشید
شما به عنوان والدین کودک، اولین و مهمترین الگوی فرزند خود هستید. یعنی هر کاری بکنید او هم از شما یاد گرفته و آن را تکرار می‌کند. وقتی در صف نان ایستاده‌اید با بی‌طاقتی دائم غر نزنید و کلافگی خود را به بچه نشان ندهید. مسلم است او هم این رفتار شما را درست قلمداد کرده و سپس تکرار می‌کند. کمی خود‌دار بوده و آستانه تحمل خود را بالا ببرید.

•صبر را به نمایش بگذارید
یکی از بهترین روش‌ها برای یاد دادن صبر به کودک، دیدن این رفتار در بین اعضای خانواده به خصوص والدین است. با هماهنگی شوهرتان برنامه‌ای ترتیب دهید تا او شاهد صبر شما باشد. به طور مثال جلوی چشم فرزندتان چند بار همسرتان را صدا بزنید. شوهرتان هم که می‌داند در حال اجرای نمایش است جواب شما را ندهد. سپس به فرزندتان بگویید: “به نظرت الان بهترین رفتاری که باید با بابا داشته باشم چیه؟ داد بزنم؟ برم ببینم چرا جواب نمیده؟ یا هیچ عکس‌العملی نشون ندم؟”
سپس کمی فکر کنید و بگویید: “بهترین راه حله اینه که سکوت کنم و برم ببینم بابا چرا جواب نمیده. اصلا شاید صدای منو نشنیده”. سپس به همراه فرزندتان به سراغ پدرش بروید. همسرتان هم که از قبل هدفونی روی گوشش گذاشته نشان می‌دهد که اصلا صدایتان را نشنیده است.
این روند نمایشی چند مزیت دارد: فرزندتان می‌بیند شما برخورد تندی نداشته‌اید و صبر کرده‌اید، همچنین متوجه می‌شود نباید زود قضاوت کند و جواب ندادن پدر را به پای بی‌اهمیت دانستن او نگذارد یعنی قضاوت منفی روی افراد نداشته باشد. شما با تکرار این نوع نمایش‌های البته نه تکراری، صبر همراه با قضاوت منفی نداشتن را به فرزند خود در حیطه عملی آموخته‌اید.

•راه غلط را نروید
درست است شما دوست دارید برای فرزند خود بهترین‌ها را در اسرع وقت فراهم کنید اما رفع نیازهای بلافاصله‌ای آنها باعث می‌شود آموزش صبر در آنها به تعویق بیفتد. وقتی فرزندتان از شما می‌خواهد اسباب‌بازیش را از روی کمد به او بدهید سریع هر کاری که در دست دارید کنار نگذاشته و درخواست او را به سرعت اجابت نکنید.
به بگویید چند لحظه‌ای منتظر بماند تا شما کارتان تمام شود. البته خیلی هم او را منتظر نگذارید اما طوری رفتار کنید که او یاد بگیرد برای رسیدن به خواسته‌اش باید منتظر بماند و صبر کند. او در این صورت هم پی می‌برد شما ابزاری برای رسیدن به خواسته‌هایش نیستید و هم یاد می‌گیرد نباید در زندگی توقع داشته باشد هر چه خواست سریع به دست بیاورد.

•احترام به دیگران را فراموش نکنید
یکی از وجوه صبر و بردباری، احترام به حقوق، شان و شخصیت دیگران است. شما اگر فرد صبوری باشید به حقوق دیگران در خیابان، استفاده از وسایل نقلیه همگانی و… احترام می‌گذارید اما اگر این صفت در شما نباشد با این توجیه که باید زودتر به کارتان برسید فرزندتان هم یاد می‌گیرد خودش را به دیگران ارجحیت داده و آن وقت است که به دیگران احترام نمی‌گذارد.

•از وسایل کمک آموزشی استفاده کنید
برخی از بازی‌های فکری نیاز به زمان دارد تا به مرحله آخر برسد و موفقیت حاصل شود مانند برخی پازل‌ها. این نوع بازی‌ها در ایجاد صبر برای کودک مؤثر است. داستان‌هایی پند‌آموز از کسانی که با صبر و بردباری به خوشبختی و موفقیت رسیده‌اند، تنوع در بازی‌ها، منتظر ماندن در صف تاب یا سرسره و احترام به حقوق دیگر بچه‌ها با همراهی شما و گذاشتن خود جای دیگران هم می‌تواند آهسته آهسته صبر را در وجود آنها نهادینه کند.
از کاشتن گل و گیاه و پرورش آنها هم غافل نشوید. بچه‌ها با دیدن روند رشد آهسته گیاهان به مرور زمان از عجله‌شان کاسته و به صبرشان اضافه می‌شود.

•زمان را به او بفهمانید
بچه خیلی تشخیص نمی‌دهد یک ساعت چقدر طول می‌کشد و معمولا زمانی که قرار است مهمان به خانه‌شان بیاید با بی‌تابی مرتب سوال می‌کنند: “پس کی میان؟” شما هم که می‌گوید یک ساعت دیگر اما او که متوجه این زمان نمی‌شود دوباره می‌پرسد: “پس چرا نمیان؟” و شما ممکن است از دست سوالات او خسته شده و به او پرخاش کنید.
اما اگر مهمترین مولفه صبر یعنی “زمان” برای بچه‌ها جا بیفتد آنها درک بهتری از موقعیت به دست آورده و با صبر بیشتری زمان را سپری می‌کنند. بنابراین تا آنها ساعت خواندن را متوجه نمی‌شوند یک ساعت را با یک برنامه به او نشان دهید. به طور مثال: “هر وقت غذای من آماده بشه مهمون‌ها هم میان” یا “هر وقت بابا برسه مهمون‌ها هم یواش یواش می‌رسن”.
یادتان باشد محرومیت گاهی برای فرزندانمان لازم است. به هر حال آنها باید تا حدی تابع بزرگترها و تحت نظر برخی محدودیت‌ها قرار بگیرند که اگر غیر این باشد آنها به افرادی خود‌خواه و حریص تبدیل خواهند شد. بنابراین گاهی در برابر داد و بی‌داد و لجبازی‌های آنها برای رسیدن به آنچه می‌خواهند بایستید. البته دلایل خود را هم به او بگویید تا متوجه مخالفت شما شود. او باید یاد بگیرد هر چه خواست دست یافتنی نیست و گاهی باید آنچه را می‌خواهد فراموش کند.
در این راستا شما باید بین نیازهای واقعی آنها و نیازهای کاذب و غلط آنها تفاوت را درک کرده و از حالت تعادل خارج نشوید. مبادا به اشتباه قید رفع نیازهای ضروری او را بزنید با این فکر که قصد تربیت فرزند صبوری را دارید.

در پایان فراموش نکنید از معاشرت با پدر بزرگ و مادر بزرگ که زندگی آرامی دارند و به اقتضای سنشان باید صبورانه رفتار کرد، بچه‌هایی که بیمار یا فقیرند و از خیلی مسائل محروم هستند، یاد دادن همدردی به کودک وقتی کسی دچار مشکلی است، همدردی خودتان با آنها وقتی آنها دچار مشکلی شده‌اند و مهربانی و تشکر از آنها وقتی با صبر و بردباری رفتار می‌کنند غافل نشوید که نتیجه خوبی می‌دهد.

 

گرداوری شده توسط گروه مجله تازه های بارداری و تربیت کودک لسان

بانو

نقد و بررسی ها

  • 8
  • 8
  • 10
  • 9
  • 8
  • 8.6

    امتیاز




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *